มีอยู่วันหนึ่ง ผมแอบไปว่ายน้ำคนเดียวเป็นคอนโดแถวแฮปปีแลนด์ จำได้ว่าความยาวสระประมาณ 25 เมตร ด้านซ้ายตื้นประมาณเอว ส่วนด้านขวาค่อนข้างลึกประมาณ 2 เมตรกว่าๆ ได้ เอาเป็นว่ามิดหัวผมเลย
ไม่รู้ว่าตอนนั้นเกิดพิเรนอะไร ดันว่ายไปฝั่งลึก อยู่ๆ แรงหมดเหมือนจะเป็นตะคริว อีกแค่เพียงช่วงแขนผมก็จะจับขอบสระได้อยู่แล้ว แต่หารู้ไม่ แรงหมด ตัวผมถูกดึงลงไปในน้ำ
ผมจำความรู้สึกตอนนั้นได้เป็นอย่างดี มันเป็นอะไรที่ทรมานมาก น้ำเข้าปาก ผมเริ่มสำลักน้ำ เริ่มคิดถึงหน้าแม่
ผมใช้ความพยายามอีกครั้ง โดยอาจเป็นเฮื้อกสุดท้ายของชีวิต ใช้แรงทั้งหมดที่ผมมี ตีน้ำให้ตัวมันขึ้นมา สุดท้ายแล้วผมรอด สามารถเอามือจับขอบสระได้
เมื่อผมขึ้นมาบนสระแล้ว ผมหมดแรงนอนข้างๆ ขอบสระ มองดูรอบๆ ปรากฎว่าผมว่ายน้ำอยู่แค่คนเดียว ไม่มีคนอยู่เลย มิน่าถึงไม่มีใครมาช่วยผม ทั้งที่ผมกำลังจมน้ำ
จากนั้นก็มีพี่ที่เป็นคนทำความสะอาดสระมาเห็นพอดี พาผมไปห้องพยาบาล ตรวจร่างกาย แล้วก็กลับบ้านอย่างปลอดภัย
ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ไม่มีอะไรหรอกครับ เพียงแต่อยากจะบอกว่า ไม่ว่าคุณจะทำอะไรอยู่ เป็นพนักงาน เจ้าของธุรกิจ เจ้าของร้านค้า ฯลฯ
บางครั้งคุณอาจเหนื่อย ท้อแท้ สิ้นหวัง ทำอะไรก็ไม่สำเร็จสักที ผมอยากให้คุณลองถามตัวเองว่า คุณทำมันสุดๆ แล้วหรือยัง ถ้าคุณทำมันเหมือนกับการที่ต้องดิ้นรนหนีตายจากการจมน้ำได้ แสดงว่าคุณทำเต็มที่แล้วจริงๆ ครับ
ถ้าอยากประสบความสำเร็จไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม เราต้องสู้สุดใจ ใส่เต็มร้อย กัดฟันจนกว่ามันจะรอดตาย คุณไม่จำเป็นต้องไปเลียนแบบด้วยการจมน้ำเหมือนผม แต่ขอแค่คุณมี Passion หรือแรงบันดาลใจอะไรบางอย่างให้มากพอ เน้นนะครับ ให้มากพอที่จะผลักดันตัวคุณได้ จงทำมัน จงมีมัน และจงใช้มัน เพื่อไปสู่อิสระภาพในชีวิตครับ เป็นกำลังใจให้ทุกคนครับ สู้ๆ
"ช้อปร่วมกัน ทำดีร่วมกัน รับผลประโยชน์ร่วมกัน"
คมกริช อารีย์
สมาชิกพรีเมี่ยมไลโอเนส
คมกริช อารีย์
สมาชิกพรีเมี่ยมไลโอเนส
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น